२०३. तुझे गीत गाण्यासाठी

२०३. तिन्ही लोक आनंदाने भरुन गाउ दे रे
तुझे गीत गाण्यासाठी सूर लावु दे रे ॥धृ.॥

शुभ्र तुरे माळुन आल्या निळ्या निळ्या लाटा
रानफुले लेवुन सजल्या या हिरव्या वाटा
या सुंदर यात्रेसाठी मला जाउ दे रे ॥१॥

मोर केशरांचे झुलती पहाटेस दारी
झऱ्यातुनी दिडदा दिडदा वाजती सतारी
सोहळ्यात सौंदर्याच्या तुला पाहु दे रे ॥२॥

शांत शांत उत्तररत्री मंद मंद तारे
तुझे प्रेम घेउन येती गंधधुंद वारे
चांदण्यात आनंदाच्या मला न्हाउ दे रे ॥३॥

एक एक नक्षत्राचा दिवा लागताना
आणि फुले होण्यासाठी कळ्या जागताना
पौर्णिमा स्वरांची माझ्या तुला वाहु दे रे ॥४॥

गीत : मंगेश पाडगावकर
संगीत : यशवंत देव
स्वर : सुधीर फडके

२०१. ती गेली तेव्हा रिमझिम, पाऊस निनादत होता

२०१. ती गेली तेव्हा रिमझिम, पाऊस निनादत होता
मेघांत अडकली किरणे, हा सूर्य सोडवित होता ॥धृ.॥

तशि सांजहि अमुच्या दारी, येऊन थबकली होती
शब्दांत अर्थ उगवावा, अर्थांतुन शब्द वगळता ॥१॥

ती आई होती म्हणुनी, घनव्याकुळ मीही रडलो
त्यावेळी वारा सावध, पाचोळा उडवित होता ॥२॥

अंगणात गमले मजला, संपले बालपण माझे
खिडकीवर धुरकट तेव्हा, कंदील एकटा होता ॥३॥

हे रक्त वाढतानाही, मज आता गहिंवर नाही
वस्त्रांत द्रौपदीच्याही, तो कृष्ण नागडा होता ॥४॥

गीत : ग्रेस
संगीत : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
स्वर : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
चित्रपट : वावटळ

२००. तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी,

२००. तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी,
तू बहरांच्या बाहूंची ॥धृ.॥

तू ऐल राधा, तू पैल संध्या,
चाफेकळी प्रेमाची ॥१॥

तू काही पाने, तू काही दाणे,
तू अनोळखी फुलांची ॥२॥

तू नवीजुनी, तू कधी कुणी
खारीच्या ग, डोळ्यांची ॥३॥

तू हिर्वी-कच्ची, तू पोक्त सच्ची,
तू खट्टीमिठ्ठी ओठांची ॥४॥

तू कुणी पक्षी : पिसांवर नक्षी
कवितेच्या ईश्वराची ॥५॥

गीत : आरती प्रभू
संगीत : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
स्वर : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
चित्रपट : निवडूंग [१९८९]

१४९. ती

ती रुसल॓ल्या ऒठांइतकी निश्चयी
डोळ्यांमधल्या बाहुलीपरी चंचल
गालावरल्या खळीसारखी लाडी
भाळावरल्या बटे सारखी अवखळ...

ती रंगांनी गजबजलेली पश्चिमा
ती राञीचा पुनव पिसारा चंद्र्मा
मेघांमधल॓ अपार ओले देणे
ती मातीच्या गंधामधले गाणे

ती यक्षाच्या प्रश्नाहुनही अवघड
ती छोट्याश्या परिकथेहुन सोपी
कळीत लपल्या फुलासारखी अस्फुट
दवबिंदुच्या श्वासां इतकी अल्लड...

ती गोऱ्या देहावर हिरवे गोंदण
ती रोमांचाच्या रांनफुलांची पखरण
पावसातली पहाट हळवी ओली
ती सांजेच्या पायांमधले पैंजण

ती अशी का ती तशी सांगु कसे?
भिरभरती वाऱ्यावर शब्दांची पिसे
ती कवित॓च्या पंखांवरुनी येते
मनात ओला श्रावण ठेवुन जाते...

कवी: संदिप खरे

१०६. तुझ्याचसाठी रे

१०६. तुझ्याचसाठी रे

तुझ्याचसाठी तुझे घेऊनी नाव
सोडीला कायमचा मी गाव
तुझ्याचसाठी रे...

गावशिवेवर आस थांबली
तुझ्याचसाठी दृष्ट लांबली
अंधारी ही बुडे साऊली
तुच प्रकाशा वाट पुढती दाव
सोडीला कायमचा मी गाव... तुझ्याचसाठी रे

गात गुणांची तुझी आरती
मनात पूजीन तुझीच मूर्ती
संकट येता हाके पुढती
कृष्णापरी तू धाव... सखीला पाव
सोडीला कायमचा मी गाव... तुझ्याचसाठी रे

चित्रपट: पावनखिन्ड (१९५६)
संगीत: वसंत प्रभु
गीत: पी. सावळाराम
निर्मता: जय भवानी चित्र
गायिका: लता मंगेशकर.

१०५. त्या फुलांच्या गंधकोषी, सांग तू आहेस का ?

१०५. त्या फुलांच्या गंधकोषी, सांग तू आहेस का ?
त्या प्रकाशी तारकांच्या, ओतिसी तू तेज का ?
त्या नभांच्या नीलरंगी होऊनी आहेस का ?
गात वायूच्या स्वरांनी, सांग तू आहेस का ? ॥१॥

मानवाच्या अंतरीचा प्राण तू आहेस का ?
वादळाच्या सागराचे घोर ते तू रुप का ?
जीवनी या वर्षणारा तू कृपेचा मेघ का ?
आसमंती नाचणारी, तू विजेची रेघ का ? ॥२॥

जीवनी संजिवनी तू, माऊलीचे दूध का ?
कष्टणार्‍या बांधवांच्या रंगसी नेत्रात का ?
मूर्त तू मानव्य का रे, बालकांचे हास्य का ?
या इथे अन त्या तिथे रे, सांग तू आहेस का ? ॥३॥

गीतकार :सूर्यकांत खांडेकर
गायक :पं. हृदयनाथ मंगेशकर
संगीतकार :पं. हृदयनाथ मंगेशकर

९७. तळव्यावर मेंदीचा अजून रंग ओला

९७. तळव्यावर मेंदीचा अजून रंग ओला
माझ्यामनी प्रीत तुझी घेते हिंदोळा ॥धृ.॥

गायिलेस डोळयांनी एक निळे गाणे
बट हळवी वार्‍यातील वेचिते तराणे
नकळत तव हात प्रिये हाती मम आला ॥१॥

पवनातूनी शीतलता दाटूनिया आली
दोन मने प्रीतीच्या गंगेतच न्हाली
आसमंत आनंदी धूंद धूंद झाला ॥२॥

ही दुपार भिजलेली, प्रीत चांदण्यात
मिटून पंख खग निवांत शांत तरुलतांत
आज तुझ्या सहवासी जीव धन्य झाला ॥३॥

गीतकार : माहित नाही
संगीतकार : माहित नाही
गायक : सुरेश वाडकर आणि अनुराधा पौडवाल

६०. तूच मायबाप बंधू तूच प्राणसखा

तूच मायबाप बंधू तूच प्राणसखा
दीन दु:खितांचा एक तूच पाठीराखा ॥धृ.॥

धरित्रीची शय्या देशी आभाळाची छाया
जाणिवेच्या पलीकडे उभी तुझी काया
परी तुझ्या ओळखीला माणूस पारखा ॥१॥

तुझ्या हाती असे एक पुरातन काठी
आवाज न येई तिचा दिसे ना कुणा ती
कुणा देतसे आधार कुणाला तडाखा ॥२॥

सज्जनांचा कैवारी तू दुर्जनांचा वैरी
अनाथांच्या नाथा तुझी रूपे नानापरी
तुझ्याविना उभा जन्म होईल पोरका ॥३॥

गायक : श्रीकांत पारगावकर
संगीत : भास्कर चंदावरकर
गीत : सुधीर मोघे
चित्रपट : एक डाव भुताचा (१९८२)

४७. त्या कोवळया फुलांचा बाजार पाहीला

त्या कोवळया फुलांचा बाजार पाहीला
पैशात भावनेचा व्यापार पाहीला मी ॥धृ.॥

अंधार वेदनांनी आक्रंदतो तरीही
नजरेत वासनेचा श्रृंगार पाहीला मी ॥१॥

रस्ते उन्हात न्हाले, सगळीकडे परंतू
वस्तीतूनी दिव्यांच्या अंधार पाहीला मी ॥२॥

थोडा उजेड ज्याला मागावयास गेलो
तो सूर्य ही जरासा लाचार पाहीला मी ॥३॥

गायक :श्रीधर फडके
गीतकार :अनिल कांबळे
संगीतकार :श्रीधर फडके

३५. तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल

तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल
नका सोडून जाऊ रंगमहाल ॥धृ.॥

पापण्यांची तोरणं बांधून डोळ्यावरती
ही नजर उधळीते काळजातली पीरती
जवळी यावं मला पुसावं, गुपित माझं खुशाल ॥१॥

हुरहूर म्हणू की ओढ म्हणू ही गोड
या बसा मंचकी, सुटल गुलाबी कोडं
विरह जाळीता मला रात ही पसरी मायाजाल ॥२॥

लाडेलाडे अदबीनं तुम्हां विनवते बाई
पिरतीचा उघडला पिंजरा तुमच्या पायी
अशीच र्‍हावी रात साजणा, कधी न व्हावी सकाळ ॥३॥

गायक :उषा मंगेशकर
गीतकार :जगदीश खेबुडकर
संगीतकार :राम कदम
चित्रपट :पिंजरा (१९७७)

२७. तू सुखकर्ता, तू दुःखहर्ता, तूच कर्ता आणि करविता

तू सुखकर्ता, तू दुःखहर्ता, तूच कर्ता आणि करविता
मोरया मोरया, मंगलमूर्ती मोरया ॥धृ.॥

ओंकारा तू, तू अधिनायक, चिंतामणी तू, सिद्धी विनायक
मंगलमूर्ती तू भवतारक, सर्वसाक्षी तू अष्टविनायक
तुझ्या कृपेचा हात मस्तकी, पायी तव मम चिंता ॥१॥

देवा सरु दे माझे मी पण, तुझ्या दर्शने उजळो जीवन
नित्य कळावे तुझेच चिंतन, तुझ्या धुळीचे भाळी भूषण
सदैव राहो ओठांवरती, तुझीच रे गुण गाथा ॥२॥

गायक :अनुराधा पौडवाल - पं. वसंतराव देशपांडे
गीतकार :माहित नाही
संगीतकार :अनिल - अरुण
चित्रपट :अष्टविनायक

२३. त्रिगुणात्मक त्रैमूर्ती दत्त हा जाणा

त्रिगुणात्मक त्रैमूर्ती दत्त हा जाणा
त्रिगुणी अवतार त्रैलोक्य राणा
नेति नेति शब्द न ये अनुमाना
सुरवर मुनिजन योगी समाधी न ये ध्याना ॥१॥

सबाह्य अभ्यंतरी तू एक दत्त
अभाग्यासी कैसी न कळे ही मात
पराही परतली तेथे कैचा हा हेत
जन्म मरणाचा पुरलासे अंत ॥२॥

दत्त येऊनिया उभा ठाकला
भावे साष्टांगेसी प्रणिपात केला
प्रसन्न होउनी आशीर्वाद दिधला
जन्ममरणाचा फेरा चुकविला ॥३॥

दत्त दत्त ऐसे लागले ध्यान
हरपले मन झाले उन्मन
मी तू पणाची झाली बोळवण
एका जनार्दनी श्रीदत्त ध्यान ॥४॥