१८५. बाळा जो जो रे, बाळा जो जो रे

१८५. बाळा जो जो रे, बाळा जो जो रे
पापणिच्या पंखांत झोपु दे डोळ्यांची पाखरे ॥धृ.॥

झोपी गेल्या चिमण्या राघू
चिमण्या राजा, नकोस जागू
हिरव्या पानांवरी झोपली वेलींची लेकरे ॥१॥

पुरे खेळणे आता बाळा
थांबव चाळा, थांबव वाळा
शब्द ऐकते झोपेमधुनी, चाळवते वारे ॥२॥

मेघ पांढरे उशास घेउनि
चंद्र-तारका निजल्या गगनी
वनदेवींनी उघडी केली स्वप्नांची मंदिरे ॥३॥

गीत : ग. दि. माडगूळकर
संगीत :वसंत पवार
स्वर :आशा भोसले
चित्रपट :बाळा जो जो रे (१९५१)

४३. बाई बाई, मन मोराचा कसा पिसारा फुलला ॥धृ.॥

बाई बाई, मन मोराचा कसा पिसारा फुलला ॥धृ.॥

चिमणी मैना, चिमणा रावा
चिमण्या अंगणी, चिमणा चांदवा
चिमणी जोडी, चिमणी गोडी
चोच लाविते, चिमण्या चार्‍याला
चिमणं, चिमणं, घरटं बांधलं चिमण्या मैनेला ॥१॥

शिलेदार घरधनी माझा, थोर मला राजांचा राजा
भोळा भोळा जीव माझा जडला, त्याच्या पायाला ॥२॥

रे मनमोरा, रंगपिसारा, अंगी रंगूनी जीव रंगला
गोजिरवाणी, मंजूळगाणी, वाजविते बासुरी डाळिंब ओठाला
येडं, येडं, मन येडं झालं, ऐकून गान्याला ॥३॥

गायक :लता मंगेशकर
संगीतकार :आनंदघन
चित्रपट :मोहित्यांची मंजुळा

४२. बुगडि माझी, सांडलि ग, जातां साताऱ्याला

बुगडि माझी, सांडलि ग, जातां साताऱ्याला
चुगलि नगा, सांगु ग, माझ्या म्हाताऱ्याला ॥धृ.॥

माझ्या शेजारीं तरूण राहतो
टकमक टकमक मला तो पाहतो
कधिं खुणेनें जवळ बाहतो
कधिं नाही तें भुललें ग बाई, त्याच्या इशाऱ्याला ॥१॥

आज अचानक घरी तो आला
पैरण फेटा नि पाठीस शेमला
किती गोड तो मजसी गमला
दिला बसाया पाट मी त्याला, माझ्या शेजाऱ्याला ॥२॥

घरांत नव्हते तेंव्हा बाबा
माझा मजवर कुठला ताबा
याची धिटाई तोबा तोबा
वितळू लागे ग लोणी बाई, बघतां निखाऱ्याला ॥३॥

त्यानें आणिली अपुली गाडी
तयार जुंपुनि खिलार जोडी
मीहि ल्यालें गं पिवळी साडी
वेड्यावाणी जोडीनें गं गेलों, आम्ही बाजाराला ॥४॥

येण्याआधीं बाबा परतून
पोंचणार मी घरांत जाउन
मग पुसतील काना पाहून
काय तेव्हां सांगू मी गं बाई, त्याला बिचाऱ्याला ॥५॥

गायिका : आशा भोसले
गीतकार : ग. दि. माडगुळकर
संगीतकार : राम कदम

३. बगळ्यांची माळ फुले अजुनि अंबरांत :

बगळ्यांची माळ फुले अजुनि अंबरांत :
भेट आपुली स्मरशी काय तूं मनात ॥धृ.॥

छेडिति पानांत बीन थेंब पावसाचे,
ओल्या रानांत खुले उन अभ्रकाचें,
मनकवडा घन घुमतो दूर डोंगरांत
बगळ्यांची माळ फुले अजुनि अंबरांत ॥१॥

त्या गांठी, त्या गोष्टी नारळिच्या खाली,
पौर्णिमाच तव नयनीं भर दिवसा झालीं,
रिमझिमतें अमृत ते कुठुनि अंतरांत
बगळ्यांची माळ फुले अजुनि अंबरांत ॥२॥

हातांसह सोन्याची सांज गुंफतांना,
बगळ्यांचे शुभ्र कळे मिळुनी मोजतांना,
कमळापरि मिटति दिवस उमलुनी तळ्यांत,
बगळ्यांची माळ फुले अजुनि अंबरांत ॥३॥

तूं गेलिस तोडुनि ती माळ, सर्व धागे,
फडफडणें पंखांचें शुभ्र उरें मागें,
सलते ती तडफड का कधिं तुझ्या उरांत
बगळ्यांची माळ फुले अजुनि अंबरांत ॥४॥

गायक : वसंतराव देशपांडे
गीतकार : वा. रा. कांत
संगित : श्रीनिवास खळे