२०३. तुझे गीत गाण्यासाठी

२०३. तिन्ही लोक आनंदाने भरुन गाउ दे रे
तुझे गीत गाण्यासाठी सूर लावु दे रे ॥धृ.॥

शुभ्र तुरे माळुन आल्या निळ्या निळ्या लाटा
रानफुले लेवुन सजल्या या हिरव्या वाटा
या सुंदर यात्रेसाठी मला जाउ दे रे ॥१॥

मोर केशरांचे झुलती पहाटेस दारी
झऱ्यातुनी दिडदा दिडदा वाजती सतारी
सोहळ्यात सौंदर्याच्या तुला पाहु दे रे ॥२॥

शांत शांत उत्तररत्री मंद मंद तारे
तुझे प्रेम घेउन येती गंधधुंद वारे
चांदण्यात आनंदाच्या मला न्हाउ दे रे ॥३॥

एक एक नक्षत्राचा दिवा लागताना
आणि फुले होण्यासाठी कळ्या जागताना
पौर्णिमा स्वरांची माझ्या तुला वाहु दे रे ॥४॥

गीत : मंगेश पाडगावकर
संगीत : यशवंत देव
स्वर : सुधीर फडके

२०२. गालावर खळी डोळ्यात धुंदी

२०२. गालावर खळी डोळ्यात धुंदी ॥धृ.॥

ओठावर खुले लाली गुलाबाची
कधी कुठे कसा तुला सांग भेटू
वाट पाहतो एका इशार्‍याची
जाऊ नको दुर तू
अशी ये समोर तू
माझा रंग तू घे
तुझा रंग मला दे
गालावर खळी…. रंग मला दे ॥१॥

हो कोणता हा मोसम मस्त रंगांचा
तुझ्या सवे माझ्या जीवनी आला
सूने सूने होते किती मन माझे
आज तेच वाटे धुंद मधुशाला
जगण्याची मज आता कळते मजा
नाही मी कोणाचा आहे तुझा
सांगतो मी खरे खरे
तुझ्यासाठी जीव झुरे
मन माझे थरारे
कधी तुझ्या पुढे पुढे
कधी तुझ्या मागे मागे
करतो मी इशारे
हे जाऊ नको दुर तू…. तुझा रंग मला दे ॥२॥

हो तुझ्या पापण्यांच्या सावली खाली
मला जिंदगी घेऊनी आली
तुझ्या चाहूलीची धुन आनंदे
अंतरास माझ्या छेडूनी गेली
जगण्याची आता मज येई नशा
तू माझे जीवन तू माझी दिशा
आता तरी माझ्यावरी कर तुझी जादूगिरी
हुर हुर का जिवाला
बोल आता काही तरी
भेट आता कुठेतरी
कसला हा अबोला
हे जाऊ नको दुर तू….तुझा रंग मला दे ॥३॥

गीत : अशोक पत्की
संगीत : अशोक पत्की
स्वर : स्वप्नील बांदोडकर
अल्बम : बेधुंद

२०१. ती गेली तेव्हा रिमझिम, पाऊस निनादत होता

२०१. ती गेली तेव्हा रिमझिम, पाऊस निनादत होता
मेघांत अडकली किरणे, हा सूर्य सोडवित होता ॥धृ.॥

तशि सांजहि अमुच्या दारी, येऊन थबकली होती
शब्दांत अर्थ उगवावा, अर्थांतुन शब्द वगळता ॥१॥

ती आई होती म्हणुनी, घनव्याकुळ मीही रडलो
त्यावेळी वारा सावध, पाचोळा उडवित होता ॥२॥

अंगणात गमले मजला, संपले बालपण माझे
खिडकीवर धुरकट तेव्हा, कंदील एकटा होता ॥३॥

हे रक्त वाढतानाही, मज आता गहिंवर नाही
वस्त्रांत द्रौपदीच्याही, तो कृष्ण नागडा होता ॥४॥

गीत : ग्रेस
संगीत : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
स्वर : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
चित्रपट : वावटळ

२००. तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी,

२००. तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी,
तू बहरांच्या बाहूंची ॥धृ.॥

तू ऐल राधा, तू पैल संध्या,
चाफेकळी प्रेमाची ॥१॥

तू काही पाने, तू काही दाणे,
तू अनोळखी फुलांची ॥२॥

तू नवीजुनी, तू कधी कुणी
खारीच्या ग, डोळ्यांची ॥३॥

तू हिर्वी-कच्ची, तू पोक्त सच्ची,
तू खट्टीमिठ्ठी ओठांची ॥४॥

तू कुणी पक्षी : पिसांवर नक्षी
कवितेच्या ईश्वराची ॥५॥

गीत : आरती प्रभू
संगीत : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
स्वर : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
चित्रपट : निवडूंग [१९८९]

१९९. या सुखांनो या

१९९. या सुखांनो या
एकटी पथ चालले, दोघांस आता हात द्या, साथ द्या ॥धृ.॥

विरहांतीचा एकांत व्हा, अधीर व्हा आलिंगने
गाली ओठी व्हा सुखांनो, भाव वेडी चुंबने
हो‌उनी स्वर वेळूचे, वाऱ्यासवे दिनरात या, गात या ॥१॥

आमुच्या बागेत व्हा, लडिवाळ तुम्ही पाखरे
शयनघरच्या या छताची, व्हा रुपेरी झुंबरे
होऊ द्या घर नांदते, तुम्हीच त्यांना घास द्या, साथ द्या ॥२॥

अंगणी प्राजक्त व्हा, सौधावरी व्हा चांदणे
जोडप्याचे गूज जुईचे, चिमुकल्यांचे रांगणे
यौवनी सहजीवनी, दोन्ही मनांचे गीत व्हा, प्रीत व्हा ॥३॥

गीत : ग. दि. माडगूळकर
संगीत : सुधीर फडके
स्वर : आशा भोसले
चित्रपट : या सुखांनो या (१९७५)

१९८. निळासावळा नाथ, तशीही निळी सावळी रात

१९८. निळासावळा नाथ, तशीही निळी सावळी रात
कोडे पडते तुला शोधिता कृष्णा अंधारात ॥धृ.॥

तुडवूनि वन, धुंडुनी नंदनवन
शोधुनि झाले अवघे त्रिभुवन
एक न उरले गोपीचे घर हाकेच्या टप्प्यात ॥१॥

नील जळी यमुनेच्या साची
होडि सोडिली मी देहाची
गवसलास ना परि तू कान्हा लाटांच्या रासांत ॥२॥

गीत : गंगाधर महांबरे
संगीत : श्रीनिवास खळे
स्वर : कुंदा बोकील

१९७. दुःख ना आनंदही, अंत ना आरंभही

१९७. दुःख ना आनंदही, अंत ना आरंभही
नाव आहे चाललेली, कालही अन्‌ आजही ॥धृ.॥

मी तसा प्रत्यक्ष नाही, ना विदेशी मी जसा
मी नव्हे की बिंब माझे ! मी न माझा आरसा ॥१॥

याद नाही, साद नाही ना सखी ना सोबती
नाद आहे या घड्याला अन्‌ घड्याच्या भोवती ॥२॥

सांध्यछाया आणि काया जोडुनी यांचा दुवा
नाव आहे चाललेली दूरची हाले हवा ॥३॥

एकला मी नाही जैसा, नाही नाही मी दुणा
जीवनाला ऐल नाही पैल तैसा मध्य ना ॥४॥

गीत : आरती प्रभू
संगीत : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
स्वर : लता मंगेशकर